27.12.2014 เริ่มเดินทางไกล

 วันหนึ่งในฤดูร้อนที่กรุงเทพฯ อันแสนร้อนระอุ ฉันเพียงหลับตานึกถึงเมืองที่มีภูเขาสูงปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลนฉาบแสงอาทิตย์ยามเช้า อากาศหนาวเย็นสดชื่น บ้านเมืองผู้คนต่างมีแต่สีสันคัลเลอร์ฟูลสุดๆ สดใสกันเต็มที่ และกลิ่นเครื่องเทศตลบอบอวล ที่นี่คืออินเดีย สไตล์ที่หลากหลายไม่เหมือนใครในโลก บางคนอาจไม่ชอบไม่อยากมา ฟังแล้วยี้ๆ ว่าไปทำไมอินเดีย สกปรก เหม็นกลิ่นแขก อันตราย แต่สำหรับฉัน ฉันหลงรักประเทศอินเดียได้อย่างง่ายๆ

    ทุกสิ่งอย่างมันอยู่ที่เราเลือกจะจดจำแต่สิ่งดีๆ ก็ไม่มีที่ไหนดีไปหมด ปลอดภัยไปตลอด แน่นอนว่าไม่มีใครอะไรสมบูรณ์แบบร้อยเปอร์เซ็นต์ เราแค่ระมัดระวังมากขึ้น กับทุกก้าวไม่ประมาท สิ่งที่ผ่านมา ผ่านไป คือประสบกราณ์ของชีวิต ทำให้เรารู้ว่ามีเรื่องร้ายๆ ก็ต้องมีเรื่องดีๆ ตามมา เฉกเช่นโลกนี้ไม่มีแค่สีดำหรือสีขาว แต่ยังมีสีอื่นๆ ให้ชื่นชมงดงาม เมื่อเราเดินทางท่องเที่ยว เราต่างต้องมีชะตาชีวิตร่วมกันในการเดินทาง สิ่งรอบๆ ตัว ยิ้มหัวเราะไปด้วยกัน ที่ไหนๆ ก็มีความสุข ถ้าเรามองโลกในแง่บวก แล้วมันก็ผ่านพ้นไป…

เราเดินทางจากสุวรรณภูมิเที่ยวบินตี 5.00 ไม่ต้องหลับต้องนอนกันเลยคืนนี้มารอสนามบินแบบใจเย็นเวลาเหลือเฟือ เพื่อบินไปอินเดีย ที่สนามบินโกลกัตตา (Kolkatta) จะใช้เวลาแค่เพียง 3 ชั่วโมง แล้วรีบต่อเครื่องบินภายในประเทศไปลงที่สนามบินบักโดกราใช้เวลาแค่ 1 ชั่วโมงเท่านั้น เวลาที่นี่ช้ากว่าเมืองไทย 1.30 ชั่วโมง

แต่แล้วอะไรๆ ก็เป็นไปได้จริงๆ การเดินทางที่คิดว่าถึงจุดหมายที่สนามบินโกลกัตตาแล้วซะอีกเครื่องบินได้ลงจอดที่สนามบินที่ชื่อไม่คุ้นเลยกับที่หาข้อมูลก่อนมา แต่เราก็ไม่รู้แน่ในตอนนั้นว่าไม่ใช่จุดหมาย ทันทีที่เครื่องลงจอดนิ่งเรารีบปลดเข็มขัด เตรียมขนกระเป๋าลงกันอย่างตื่นเต้น

แล้วก็ได้รู้แน่ว่า ที่นี่ไม่ใช่จุดหมาย ไม่มีการเปิดประตูให้ลง พวกเรางง หน้าเสียกันว่าเกิดอะไรขึ้นความจริงนักบินได้พูดแจ้งไปแล้วก่อนลงจอด แต่แบบว่าฟังไม่รู้เรื่องจริงๆ คิดว่าแค่แจ้งว่าถึงแล้วแค่นั้น แต่ที่นี่มันคือสนามบินนานาชาติราชีฟ คานธี ไฮเดอราบัด (Rajiv Gandhi International Airport) ตั้งอยู่ในเขตอินเดียใต้ ห่างจากสนามบินโกลกัตตาไปตั้ง 1,483 km ใช้เวลาบินไปเกือบ 3 ชั่วโมงครึ่ง จากที่ปกติถ้าถึงสนามบินโกลกัตตาก็แค่ 2 ชั่วโมงกว่าเท่านั้นเอง ทางเจ้าหน้าที่บอกว่าเนื่องจากสภาพอากาศไม่ดีมีเมฆหมอกหนาไม่สามารถบินไปตามเส้นทางบินเป้าหมายได้ต้องหาที่สะดวกลงจอดเพื่อความปลอดภัย เราต้องนั่งรอด้วยใจคอไม่ดีกันว่าจะทำอย่างไรไม่เคยเจอเหตุแบบนี้ และเรายังต้องลงต่อเที่ยวบินภายในเพื่อไปสนามบินบักโดกรา Bagdogra เพื่อไปเจอคนขับรถที่จะพาเราต่อไปยัง สิริกูริ (Siliguri) และเมืองกังต๊อกต่ออีก เริ่มตีสนิทหนุ่มอินเดียใจดีบนเครื่อง โชคดีที่พูดภาษาไทยได้บ้าง ยิ่งตีซี้กันไปเลยพี่ไทยอย่างเราๆ เพื่อขอใช้มือถือโทรหาทาง umer เพื่อนชาวอินเดียที่รอรับที่สนามบิน ว่าจะยกเลิกเลื่อนบินได้หรือไม่ หรือจะทำอย่างไรดี คงไม่ทันเที่ยวบินแน่นอน เสียเงินฟรีๆ รอนานเกือบสองชั่วโมงได้ เครื่องบินก็ออกบินท่ามกลางความดีใจแล้วก็สามารถบินถึง สนามบินบักโดกรา Bagdogra ได้อย่างกระวนกระวายใจ ลงจอดรีบเข้าประตูไปยื่นจัดการ visa online ที่ทำกันมาอย่างรีบร้อน แต่คนอินเดียช่างเชื่องช้า หวานเย็นมากๆ กว่าจะผ่านไปรับกระเป๋าก็หากระเป๋าไม่เจอแล้วที่ช่องสายพาน แต่มีเจ้าหน้าที่อินเดีย เก็บไว้ไปกองรวมกันเพราะเราช้าสุดๆ รีบเด้งออกหน้าประตูไปติดต่อเที่ยวบิน แต่ก็โชคร้ายไม่มีเที่ยวบินต่อไปเลยเต็มๆ ไปหมด คืนเงินไม่ได้ด้วยที่พลาดทำได้คือต้องหารถเช่าขับต่อไปยังเมืองกังต๊อก ตามคำแนะนำของกลุ่มวัยรุ่นคนไทยที่ร่วมชะตากรรมเดียวกัน เราเช่ารถ 2 คัน สภาพแบบว่ามีให้ไปก็ดีแล้ว ดีกว่าอยู่ที่เมืองนี้นานทำให้เสียเวลาเที่ยวไปอีก 1 วัน รีบแบกสัมภาระขึ้นรถยี่ห้อนี้เพิ่งเคยนั่งนะนั่นMahindra มาฮินดรา 4 ประตู SUV สภาพเก่าแต่คนขับหนุ่มชื่อ รุสกี้ หน้าตาหล่อคมเข้ม แต่ห้ามพิจารณามาก เข้าใจตรงกันนะ ขับได้สมกับสไตล์อินเดียมาก ตบไฟสูงแซงขวาบีบแตรตลอดทุกเส้นทางพร้อมเปิดเพลงอินเดียให้ฟังตลอดเส้นทางที่หวาดเสียว ถนนหนทางที่ยากลำบาก ฝุ่นจากถนนที่ยังสร้าง หรือสร้างไม่เสร็จหลายกิโลตลอดเส้นทาง ดีอย่างเดียวที่อากาศดีเย็นสบาย เราพักรถแวะจิบชา และอาหารตามสภาพที่จะหาร้านได้ กินได้บ้างไม่ได้บ้างไปตามชะตากรรมแล้วแต่คนขับจะแวะให้เรา

28.12.2014 ขับไปถึงจุดหมายเมืองกังต็อก (Gangtok)

ขับไปจนเริ่มเช้าของวันใหม่กับเส้นทางโหดๆ ทั้งปาดแซงกันอย่าง ชำนาญตลอดคืน แวะอีกครั้งแต่ก็ยังไม่ถึงที่หมาย แต่รุสกี้คนขับอินเดียของเรา อึดมาก แม้หน้าตาอิดโรยแต่ก็ยังขับได้ มีบางครั้งที่เกียร์เกิดขัดข้องเล่นเอาตกใจเหมือนกัน กลัวรถจะเสียกลางทางแต่ก็ยังคงวิ่งต่อไปได้ และเราแถมยังตีสนิทขอใช้มือถืออันแสนเก่าแก่ ยี่โนเกียรุ่นเก่ามากๆ เลยจำไม่ได้ล่ะ แต่มันมีค่ามากสำหรับคนเดินทางอย่างเราเพื่อโทรติดต่อหาคนขับรถชื่อ Sonam ที่จะมารับช่วงขับพาเราไปเมืองกังต๊อกและที่พักของเราที่ได้จองกันไว้ โชคดีทริปนี้มีพี่แขกที่แสนน่ารัก ร่วมชะตากันเดินทางมาช่วยเป็นล่ามสื่อสารได้เก่งมาก

รถวิ่งมาประมาณบ่าย 3 โมงเย็น ก็มาถึงจุดที่โทรนัดไว้ คิดดูชีวิตเราเปลี่ยนทันทีที่ตกเที่ยวบินเมื่อวานนี้ แทนที่จะใช้เวลาเพียงแค่ 1 ชั่วโมงในการเดินทางกลับได้ใช้เวลาถึง 20 ชั่วโมงในการนั่งรถข้ามเมืองไปยังอีกเมืองๆ แต่ไงก็เถอะต้องขอบคุณนักบินที่ตัดสินใจลงจอดสนามบินอื่นที่ห่างไกลออกไปคนละทิศ ทำให้ตกเที่ยวบินและเสียเวลา แต่ทำให้พวกเราปลอดภัยก็ดีที่สุดแล้ว


เมือถึงที่จุดนัดเปลี่ยนรถและคนขับ แต่เป็นคนขับรถที่ Sonam จัดการให้มาขับแทนทริปนี้ชื่อ มีนุส สาวๆ กรี๊ดอีกทีแก้เซ็ง หุ่นผอมบอบบาง เป็นหนุ่มน้อยรุ่นใหม่ทันสมัย วัยเพียง 24 ฟังเพลงสากลตลอดทาง เช้าๆ จะเปิดเพลงสวดมนต์ทิเบต ก่อนเข้าเพลงโย่วๆ โดนแซวไปตลอดทางแก้เบื่อเพราะหนทางยาวไกล

มีนุสพาเราไปยังจุดหมายต้องผ่านทางเข้าด่านที่จุดผ่านแดนรัฐสิกขิมที่เมือง รังโป (Rangpo) ต้องยื่นเอกสารพาสปอร์ต วีซ่าใบคำร้องในการผ่านประตูเข้าออก สิขิม เพื่อประทับตราเข้าออกอยู่ได้ประมาณ 15 วัน กว่าจะเสร็จก็ใช้เวลาอยู่นานพอสมควร ก็ออกรถท่ามกลางความมืดเข้าปกคลุมและหนาวเหน็บ ที่นี่พระอาทิตย์ตกเร็วและมืดเร็วมากๆ จากจุดด่านนี้ต้องไปอีก 40 km รถวิ่งไปเรื่อยๆ ไม่ถึงสักที ผ่านหุบเขาไต่กันขึ้นไปเรื่อยๆ บางคนหูอื้อ เมื่อยกันไปตามแต่สังขาร 555 ไม่น่าเชื่อว่าจะสร้างบ้านในหุบเขาได้เก่งเพียงนี้มนุษย์โลกเรา

จนถึงเวลาดีๆ 8.20 น. ถึงเมืองกังต็อก เป็นเมืองหลวงของสิกขิมอยู่ด้านล่างเทือกเขาหิมาลัย มีชาวเนปาล ภูฏาน และชาวอินเดียเป็นส่วนใหญ่ รถขับขึ้นถนนที่เป็นภูเขาขึ้นเนิน

สูง วิ่งลงถนนไปอีกขั้นไม่น่าเชื่อว่าจะขับสวนกันได้ ต้องชำนาญทางมาก อย่างน้อยก็ต้องบังคับไม่ให้รถไหลลงเขา ที่โรงแรมนี้ที่เป็นที่พักชื่อซิลค์ รูท เรซิเดนซี (Silk Route Residency) ที่พักสำหรับที่เมืองกังต็อก 2 คืน จากที่ต้องเป็น 3 คืน เราพลาดไปแล้ว ก็จำใจกัน รีบเช็คอินยกกระเป๋าเข้าห้องพักกันอย่างเพลีย แล้วออกมาทานอาหารเย็นมื้อแรกที่ทานอย่างมีความสุขก่อนนอน คืนนี้หลับตาฝันดีกับที่นอนนุ่มๆ สะอาด ได้อาบน้ำซะที หลังจากที่ต้องนั่งขดกันในรถ หลับบ้าง ตื่นบ้างด้วยเส้นทางยากลำบาก ตื่นเต้นตลอดเส้นทาง ช่างน่าสงสารตัวเองและเพื่อนร่วมทริปจริงๆเลย แต่พวกเราก็ยังยิ้มได้ ราตรีสวัสดิ์